In Nederland wordt gestart met een project dat uit het contact van zout en zoet water energie moet kunnen opwekken. Het Nederlandse bedrijf Redstack, dat het project heeft ontwikkeld, hoopt dat in de loop van het volgende decennium de eerste commerciële fabrieken voor de productie van zogenaamde blauwe energie zullen kunnen worden opgestart.
Het principe van de technologie is gebaseerd op het verschil tussen de zoutconcentraties in zeewater en zoet water. Dat verschil moet ervoor zorgen dat energie kan worden opgewekt. Redstack wijst erop dat deze energie daadwerkelijk voortdurend kan worden gegenereerd.
“Vele bronnen van hernieuwbare energie moeten met een aantal beperkingen afrekenen,” benadrukt Rik Siebers, topman van Redstack. “Voor windenergie is er een voldoende verplaatsing van lucht noodzakelijk, terwijl zonnepanelen alleen tijdens de dag productief kunnen zijn. Water daarentegen is voortdurend in beweging.
Redstack vond in eigen land een ideale omgeving voor de opstelling van een proefinstallatie. Nederland bouwde de voorbije eeuw immers een 32 kilometer lange waterkering tussen de Waddenzee en de Zuiderzee, die sindsdien het IJsselmeer is geworden. Op die locatie bevinden zout en zoet water zich dan ook in elkaars onmiddellijke omgeving. De testinstallatie heeft een capaciteit van 50 megawatt, waarmee een honderdtal woningen van elektriciteit zouden kunnen worden voorzien. De elektriciteit wordt gegeneerd door de aanleg van kleine verbindingen, uitgerust met membranen, tussen beide waterbekkens.
Door de spanningsverschillen tussen beide watertrafieken kan een elektronenstroom op gang worden gebracht, waardoor elektriciteit kan worden opgewekt. Door de uitwisseling wordt het zeewater zoeter, terwijl het zoet water zouter wordt. Na de opwekking van de elektriciteit worden beide vloeistoffen als brak water geloosd. De opstelling van de testinstallatie kan volgens Redstack eindeloos worden gedupliceerd.
“Blue energy heeft een gigantisch potentie,” benadrukt Redstack. “Elke kubieke meter rivierwater kan bij het uitstromen in zee per seconde één megawatt elektrisch vermogen leveren. Wereldwijd zou dan ook een capaciteit van 1.600 miljard watt kunnen worden opgebouwd. Dat komt overeen met de helft van de totale elektriciteitsbehoefte van de Europese Unie.”